Pegaptanib w leczeniu zwyrodnienia plamki związanego z wieńcem neowaskularnym ad 7

W porównaniu częstości zdarzeń niepożądanych (dla wszystkich dawek pegaptanibu w porównaniu z wstrzyknięciem pozorowanym) nie zaobserwowano znaczącej różnicy w częstości występowania zaburzeń związanych z nadciśnieniem naczyniowym (10% we wszystkich grupach); krwotoczne zdarzenia niepożądane (odpowiednio 2 procent i 3 procent); zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (6 procent we wszystkich grupach) i perforacje żołądkowo-jelitowe (0 we wszystkich grupach). Wyjściowe wartości laboratoryjne były podobne we wszystkich grupach, a średnie zmiany we wszystkich wartościach laboratoryjnych od wartości początkowej były niewielkie i nie miały znaczenia klinicznego. Współczynnik zgonów wynosił 2% we wszystkich grupach, co jest podobne do obserwowanego w innych badaniach związanych z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej w tej populacji.21 Nie wykryto przeciwciał przeciwko pegaptanibowi. Nie było również doniesień o miejscowej lub ogólnoustrojowej nadwrażliwości przypisywanej pegaptanibowi. Większość zdarzeń niepożądanych zgłaszanych w badaniach była przemijająca, z nasileniem łagodnym do umiarkowanego i została przypisana przez badaczy do procedury wstrzyknięcia, a nie do badanego leku. Częste działania niepożądane do oczu, które częściej występowały w oczach pacjentów leczonych pegaptanibem niż u osób otrzymujących wstrzyknięcia pozorowane, to ból oczu (34 procent vs. 28 procent), ciała szkliste (33 procent vs. 8 procent, P <0,001), punktowe zapalenie rogówki (32 procent vs. 27 procent), zaćma (20 procent w porównaniu z 18 procentami), zmętnienie ciała szklistego (18 procent w porównaniu z 10 procentami, p <0,001), zapalenie przedniej komory (14 procent w porównaniu z 6 procent, P = 0,001), zaburzenia widzenia (13 procent vs. 11 procent), wyciek z oczu (9 procent w porównaniu do 8 procent) i obrzęk rogówki (10 procent w porównaniu z 7 procent).
Zdarzenia te były częstsze w oczach badanych niż w innych oczach u pacjentów z grupy wstrzyknięć pozorowanych, co sugeruje, że zdarzenia były częściowo wynikiem procedury przygotowania do wstrzyknięcia, w przeciwieństwie do badanego leku. Nie było dowodów na utrzymujące się podwyższenie ciśnienia śródgałkowego lub przyspieszenie tworzenia się zaćmy wśród pacjentów w grupach leczonych w porównaniu z pacjentami z grupy wstrzyknięć pozorowanych. Zamaskowany przegląd przez centrum czytelnicze na Uniwersytecie w Wisconsin wszystkich angiogramów uzyskanych na początku oraz w 30 i 54 tygodniu nie ujawnił żadnych dowodów na negatywny wpływ na siatkówkowe lub naczyniowia łożyska naczyniowe.
Tabela 5. Tabela 5. Zdarzenia niepożądane związane z iniekcjami u 890 pacjentów leczonych Pegaptanibem w pierwszym roku badania. Działania niepożądane związane z wstrzyknięciem podsumowano w Tabeli 5. Uważa się, że możliwe jest wystąpienie zapalenia wnętrza gałki ocznej, potencjalnie poważnego zakażenia wewnątrzgałkowego, które może spowodować utratę ostrości widzenia, z powodu dożylnej drogi podawania. Spośród 12 pacjentów (1,3 procent z 890 otrzymujących pegaptanib), u których nastąpił rozwój zapalenia wnętrza gałki ocznej w okresie 54 tygodni, pacjent (0,1 procent wszystkich leczonych pacjentów i 8 procent osób z zapaleniem wnętrza gałki ocznej) stracił 30 lub więcej liter ostrość wzroku (tj. ostrość wzroku zmniejszyła się z 20/63 na początku badania do 20/800 podczas ostatniej wizyty pacjenta) w związku z infekcją. Dwie trzecie pacjentów z endophthalmitis miało pozytywną kulturę. Najczęstszym izolatem był koagulazo-ujemne zapalenie naskórka Staphylococcus
[hasła pokrewne: niskie ciśnienie rozkurczowe, polimialgia reumatyczna, potworniak jajnika ]
[więcej w: choroba mortona, choroba somatyczna, choroba wieńcowa objawy ]