Pegaptanib w leczeniu zwyrodnienia plamki związanego z wieńcem neowaskularnym cd

Szczegółowe informacje na temat metody znajdują się w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org. Leczenie i wyniki
Pacjenci zostali losowo przydzieleni do wstrzyknięcia pozorowanego lub doszklistkowego zastrzyku pegaptanibu (Macugen, Eyetech Pharmaceuticals) do jednego oka co 6 tygodni w okresie 48 tygodni, łącznie dziewięć zabiegów. Aby utrzymać maskowanie pacjentów, pacjenci otrzymujący wstrzyknięcia pozorowane i otrzymujący badany lek byli leczeni identycznie, z wyjątkiem penetracji twardówki. Wszyscy pacjenci (w tym ci, którzy otrzymywali pozorowaną iniekcję) przeszli procedurę antyseptyczną oczu i otrzymali wstrzyknięty środek znieczulający podspojówkowy. Pacjenci otrzymujący wstrzyknięcia pozorowane mieli identyczną strzykawkę – ale bez igły – przyciśniętą do ściany oka w celu naśladowania aktywnych dawek, które wstrzykiwano przez parsa-plana do jamy ciała szklistego. Technika iniekcji uniemożliwiła pacjentowi zobaczenie strzykawki. Aby utrzymać maskowanie badaczy, badany okulista odpowiedzialny za opiekę nad pacjentem i oceny nie wykonali iniekcji. We wszystkich przypadkach oddzielny, certyfikowany egzaminator ostrości wzroku zamaskowany podczas przydzielania leczenia i poprzednich pomiarów ostrości wzroku ocenianej ostrości wzroku na odległość.
Ze względów etycznych stosowanie terapii fotodynamicznej z werteporfiną było dozwolone tylko w leczeniu pacjentów z przeważającymi zmianami klasycznymi, jak określono na etykiecie produktu zatwierdzonej przez Food and Drug Administration, i według uznania okulisty, który został zamaskowany co do przydzielania leczenia. Wstępnym punktem końcowym oceny skuteczności był odsetek pacjentów, którzy utracili mniej niż 15 liter ostrości wzroku (zdefiniowane jako trzy linie na wykresie oka badania) między punktem odniesienia a tygodniem 54.
Próby zostały zaprojektowane przez komitet sterujący VEGF [ang. Vascular Endothelial Growth Factor] – badanie hamowania w klinicznej grupie neowaskularyzacji ocznej. Dane były przechowywane i analizowane przez grupę zarządzania danymi i statystyki. Rękopis został przygotowany przez komitet redakcyjny. Dr Gragoudas przewodniczył komisji pisarskiej, służył jako zewnętrzny badacz dochodzący rękojmi za prawdziwość i kompletność analiz danych, miał dostęp do pełnego zestawu danych i był odpowiedzialny za decyzję o przesłaniu rękopisu do publikacji.
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i wzrokowa pacjentów na linii podstawowej. Jedna próba objęła 586 pacjentów w 58 miejscach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie i była prowadzona od sierpnia 2001 r. Do lipca 2002 r .; druga próba objęła 622 pacjentów w 59 innych miejscach na świecie i była prowadzona od października 2001 r. do sierpnia 2002 r. Spośród 1208 pacjentów losowo przydzielonych do leczenia w dwóch badaniach (297 pacjentów otrzymało 0,3 mg pegaptanibu, 305 pacjentów, 1,0 mg pegaptanib, 302 pacjentów, 3,0 mg pegaptanibu i 304 pacjentów, wstrzyknięcia pozorowane), 1190 otrzymało co najmniej jedno badanie (295 pacjentów otrzymywało 0,3 mg pegaptanibu, 301 pacjentów, 1,0 mg pegaptanibu, 296 pacjentów, 3,0 mg pegaptanibu; i 298 pacjentów, wstrzyknięcia pozorowane)
[więcej w: zespół guillaina barrego, niskie ciśnienie rozkurczowe, rurki sitowe ]
[podobne: ciśnienie tętnicze normy, co to jest autyzm, codzienność w niepłodności ]