Multigene Assay do przewidywania nawrotu leczonego tamoksyfenem raka węgorza

Prawdopodobieństwo odległych nawrotów u pacjentów z rakiem piersi, którzy nie mają żadnych węzłów chłonnych i nowotworów z dodatnim receptorem estrogenu, jest słabo określone za pomocą środków klinicznych i histopatologicznych. Metody
Przebadaliśmy, czy wyniki testu odwrotnej transkryptazy-reakcji łańcuchowej-reakcji polimerazy (RT-PCR) z 21 prospektywnie wybranych genów w tkance guza z parafiną korelują z prawdopodobieństwem odległej nawrotu u pacjentów z ujemnym węzłem, tamoksyfenem. leczonego raka piersi, którzy zostali włączeni do badania klinicznego B-14 w National Chirurgical Adjuvant Breast and Bowel Project. Poziomy ekspresji 16 genów związanych z rakiem i 5 genów referencyjnych wykorzystano w prospektywnie zdefiniowanym algorytmie do obliczenia wyniku nawrotu i określenia grupy ryzyka (niskiej, pośredniej lub wysokiej) dla każdego pacjenta.
Wyniki
Odpowiednie profile RT-PCR uzyskano w 668 z 675 bloków nowotworowych. Proporcje pacjentów zaklasyfikowanych jako niskiego, pośredniego lub wysokiego ryzyka w teście RT-PCR wynosiły odpowiednio 51, 22 i 27 procent. Szacunki Kaplan-Meier dotyczące odsetka odległych nawrotów po 10 latach w grupach niskiego ryzyka, pośredniego ryzyka i wysokiego ryzyka wynosiły 6,8 procent (przedział ufności 95 procent, 4,0 do 9,6), 14,3 procent (przedział ufności 95 procent). 8,3 do 20,3) i 30,5 procent (przedział ufności 95 procent, 23,6 do 37,4). Stawka w grupie niskiego ryzyka była istotnie niższa niż w grupie wysokiego ryzyka (P <0,001). W modelu wieloczynnikowym Coxa, wynik nawrotu dostarczył znaczącą siłę predykcyjną, niezależną od wieku i wielkości guza (P <0,001). Wynik nawrotu był również przewidujący całkowity czas przeżycia (P <0,001) i mógł być stosowany jako ciągła funkcja przewidywania odległych nawrotów u poszczególnych pacjentów.
Wnioski
Punktacja nawrotów została potwierdzona jako ocena ilościowa prawdopodobieństwa odległego nawrotu u pacjentów leczonych tamoksyfenem z dodatnim węzłem chłonnym dodatnim dla receptora estrogenu rakiem piersi.
Wprowadzenie
W ciągu ostatnich dwudziestu lat molekularne rozwarstwienie raka zwiększyło naszą wiedzę na temat ścieżek, które zmieniają się w komórkach nowotworowych.1,2 Niemniej jednak rozpoznanie raka i decyzje dotyczące jego leczenia nadal opierają się w dużej mierze na klasycznych technikach histopatologicznych i immunohistochemicznych. Potrzebne jest bardziej ilościowe podejście do diagnozy i racjonalnej indywidualizacji leczenia.
Duże badania kliniczne, takie jak National Surgical Adjuvant Breast and Bowel Project (NSABP), badania B-14 i B-20, wykazały korzyści z tamoksyfenu i chemioterapii u kobiet, które mają ujemny pod względem węzłów chłonnych piersi i raka piersi z dodatnim receptorem estrogenu.3 -5 Jednakże, ponieważ prawdopodobieństwo odległego nawrotu u pacjentów leczonych samym tamoksyfenem po operacji wynosi około 15 procent po 10 latach, co najmniej 85 procent pacjentów byłoby nadmiernie leczonych chemioterapią, gdyby zaoferowano je każdemu. Podjęto wiele prób zidentyfikowania biomarkerów ryzyka szczątkowego, 6-9, ale żaden z nich nie został zalecony do leczenia przewodniego. 10-15. Molekularne sygnatury ekspresji genów w tkance nowotworowej, które korelują z nawrotem raka piersi, zostały zidentyfikowane za pomocą metod opartych na w sprawie wykorzystania macierzy DNA.16-21 Jednak wymóg świeżej lub snap-zamrożonej tkanki i niepewność co do odtwarzalności takich metod ograniczyło ich zastosowanie kliniczne.
Zastosowaliśmy podejście wieloetapowe w celu opracowania testu ekspresji genów związanych z nowotworami do użycia z rutynowo przygotowanymi blokami nowotworowymi i do zatwierdzenia testu klinicznie
[patrz też: rurki sitowe, nabłonki płaskie, potworniak jajnika ]
[patrz też: choroba mortona, choroba somatyczna, choroba wieńcowa objawy ]